Diana Mouw-van Riel werd geïnterviewd door Sophie van de Meeberg voor een live-uitzending van het radioprogramma Sophie Volgt over deze column. Klik hier voor het beluisteren van het interview.

Het is geen geheim dat werkgevers kandidaten googelen tijdens sollicitatieprocedures. In hun zoektocht naar informatie over de sollicitant krijgen organisaties soms ook toegang tot privéberichten en/of foto’s. Wat te denken van een directiesecretaresse die los gaat op een vrijgezellenfeest onder invloed van Flügel? Of een sollicitant die zelfhulpboeken verkoopt over depressies en borderline? Oftewel hoe verpest social media je kansen op een droombaan? Vaak zijn secretaresses zich onvoldoende bewust van de openbare informatie op internet.

Informatie via vrienden openbaar
Het is logisch dat je zelf voorzichtig bent met het delen van informatie. Je zet de instellingen van je accounts op privé of kiest voor de optie ‘alleen delen met vrienden’. Helaas is dat niet altijd waterdicht. Zo had een vriendin de directiesecretaresse getagd in een bericht op Facebook met foto’s: dansend in een sexy outfit met een flesje in haar hand en het gele dopje op haar neus. De betreffende vriendin had haar account niet afgeschermd en daardoor werd het bericht over de directiesecretaresse alsnog openbaar. De werkgever ervaarde de foto’s als ongepast en zag af van een samenwerking met deze directiesecretaresse.

Andere gevoeligheden onder de loep
Niet alleen foto’s op Facebook maar ook minder voor de hand liggende zaken kunnen erg gevoelig liggen. Wat zou jouw werkgever vinden van jouw connecties op LinkedIn die lid zijn van een actiegroep? Like je als secretaresse uitspraken van een cabaretier die topmanagers op Twitter nutteloze bobo’s en graaigrage zakkenvullers noemt? Wat is de invloed van jouw fanatieke mening op NU.nl over het vaccineren van kinderen of de zwartenpietendiscussie? Hoe komt het over als je via Marktplaats een partij zelfhulpboeken over psychiatrische aandoeningen aanbiedt of als je partner een online growshop heeft?

Tegengeluiden
Dit verhaal is bedoeld om secretaresses (nog) meer bewust te laten zijn van het belang van een goede reputatie ook op social media. Niet alleen wat je zelf doet maar ook wat anderen over jou bekend maken. Bij sommigen roept deze boodschap wat weerstand op.
• “Het is toch niet toegestaan dat werkgevers sollicitanten op social media doorlichten?”. Er zijn wel richtlijnen over dit onderwerp, maar het is en blijft openbare informatie. Het is ook lastig te bewijzen waar een afwijzing in een sollicitatieprocedure echt op is gebaseerd. Ik weet dat googelen vrij standaard is en dat het ook meeweegt bij de keuze voor een kandidaat.
• “Privé is privé, dat zegt niets over de manier waarop ik in mijn werk sta.” Voor jou misschien niet, maar het is de vraag hoe je (potentiële) leidinggevende daarover denkt. Ik vermoed dat bij gelijke geschiktheid de voorkeur uitgaat naar de andere kandidaat.
• “Ik weet niet of ik wel wil werken bij een werkgever die bekrompen reageert op mijn echt niet zo schokkende privéleven?” Dat is een persoonlijke keuze. De echt leuke banen liggen niet voor het oprapen en er zijn veel secretaresses beschikbaar. En wat de een niet-schokkend vindt, kan voor een ander onacceptabel gedrag zijn.

Mijn advies: google jezelf regelmatig. Geniet van social media en maak vooral bewust je eigen keuzes.

’s-Hertogenbosch, januari 2019
Diana Mouw-van Riel